ج 2 - حرام است مگر معالجه متوقف بر آن باشد و يا ضرورتى ايجاب كند . س 3 - علاج مرض بوسيله هيپنوتيزم جايز است ؟ ج 3 - حرام است مگر ضرورت ايجاب نمايد . س 4 - آموزش ديدن دانشجويان در بخش زنان و زايمان با توجّه به اين كه ممكن است در آينده مرجع پزشكى براى زنان در روستا هم بشوند ، چه حكمى دارد ؟ ج 4 - مسئله تعليم و تعلّم كه بحث كلّى است بايد كه ضرورت شرعى پيش آيد تا جايز شود و آن هم ولىّ فقيه تشخيص دهد كه آيا ضرورت ايجاب مىكند يا خير . س 5 - آيا بايد خبر ابتلاء به بيمارى مهلك و طول عمر احتمالى را به بيمار مواجه با مرگ گفت يا نه ؟ ج 5 - داراى شقوقى است زيرا گاهى از پزشك معالج در اين رابطه پرسش مىشود در اين صورت اگر با بيان حالت بيمار خطرى براى او پيش نيايد ، بايد تذكّر دهد ولى در غير اين صورت تذكّر لزومى ندارد مگر خود پرشك تشخيص دهد جهت پيشگيرى از طريق ديگر لازم به ذكر است . س 6 - با فرض سئوال پيشين آيا سنّ بيمار چه تأثيرى در موضوع دارد ؟ ج 6 - البتّه اين بستگى به مورد حالت بيمار دارد گاهى به نحوى است كه بايد بگويد و لو به سنّ زير تكليف باشد تا بتواند راه علاجى بدست آورند همچنان كه گاهى نبايد حالت را بگويد و لو به سنّ بالاى تكليف باشد پس خود سنّ ، خصوصيّتى در اين موضوع ندارد بلكه ملاك تشخيص پزشك و حال بستگان بيمار است . س 7 - با فرض اين كه درمان داروئى يا جرّاحى در بهبود بيمار مؤثر است ، اگر پزشك شكّ كند يا تشخيص دهد كه گفتن مسئله به بيمار باعث مىشود كه او درمان داروئى يا جرّاحى را نپذيرد چه فرقى در موضوع پيدا مىكند ؟ ج 7 - اگر بداند ، بهتر آن است كه سكوت اختيار كند ولى تكليف حتمى نيست چون هر انسانى اختيار عمل خود را دارد . س 8 - اگر پزشك شكّ كند يا تشخيص دهد كه با گفتن مسئله به بيمار مشكلات جسمى بيمار بدتر شده و طول عمر احتمالى كاهش مىيابد چه فرقى در موضوع پيدا مىشود ؟